Η μέρα του αγίου Βαλεντίνου – Οι Άγιοι Απόστολοι Ακύλας και Πρίσκιλλα

ΑΓΙΟΣ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ

Πρόκειται για τον άγιο με την πιο γνωστή ημερομηνία εορτασμού. Ο μόνος που τον ανταγωνίζεται είναι ο άγιος Βασίλης. Δεν είναι τυχαίο ότι σε αμφότερες της γιορτές υπάρχει ένα έθιμο οργιώδους κατανάλωσης. Ποιος είναι, όμως, ο άγιος Βαλεντίνος και πως η φήμη του ταξίδευσε σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης, γεμίζοντας τα ταμεία των επιχειρήσεων, που σχετίζονται με το «ερωτικό» του έθιμο;

Η μέρα του αγίου Βαλεντίνου είναι μια από τις πιο σημαντικές μέρες για τις επιχειρήσεις. Υπολογίζεται ότι ένας μέσος άνθρωπος θα ξοδέψει περίπου 50 ευρώ εκείνη την ημέρα για να αγοράσει κάποιο δώρο ή για να βγάλει έξω το έτερον ήμισυ. Οι επιχειρήσεις στις ΗΠΑ κάνουν τζίρο περίπου 35 εκατομμύρια δολάρια ενόψει του εορτασμού.

Η ιστορική αναδρομή

Η ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση δεν αναγνωρίζει τον άγιο Βαλεντίνο και τιμά τους Αγίους Αποστόλους Ακύλα και Πρίσκιλλα, οι οποίοι γιορτάζουν μια ημέρα νωρίτερα, στις 13 Φεβρουαρίου.

Για την προέλευση του αγίου Βαλεντίνου υπάρχουν διάφορες εκδοχές, όμως ορισμένοι υποστηρίζουν πως στην πραγματικότητα, στις 14 Φεβρουαρίου δεν εορτάζεται η μνήμη του συγκεκριμένου αγίου, αλλά ο αρχαιοελληνικός Έρως.

 

Οι Άγιοι Απόστολοι Ακύλας και Πρίσκιλλα

 

Αντίθετα, οι Άγιοι Απόστολοι Ακύλας και Πρίσκιλλα μνημονεύονται ως ένα πολύ αγαπημένο, άκληρο ζευγάρι. Ο Ακύλας, αναζητώντας καλύτερη τύχη κατέφυγε στη Ρώμη, όπου γνώρισε την Πρίσκιλλα, μία δυναμική και μορφωμένη γυναίκα. Οι δύο νέοι αγαπήθηκαν και παντρεύτηκαν παρά τις αντιρρήσεις που προέβαλε η οικογένεια της Πρίσκιλλας.

«Σταθμός» στη ζωή του ζευγαριού αποτέλεσε η γνωριμία του με τον Απόστολο Παύλο, στην Κόρινθο, όπου οι δύο νέοι κατέφυγαν το 49 μ.Χ., όταν ο αυτοκράτορας Κλαύδιος εξέδωσε διάταγμα για την απομάκρυνση όλων των Εβραίων από τη Ρώμη.

Το ζευγάρι εντάχθηκε στην ιεραποστολή του Αποστόλου Παύλου, τον οποίο ακολουθούσε πιστά στις περιοδείες και στα κηρύγματά του.

Ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα επέστρεψαν στη Ρώμη το 68 μ.Χ., καθώς μετά την άνοδο στο θρόνο του Νέρωνα, το διάταγμα του Κλαύδιου για την εξορία των Εβραίων αποτελούσε πλέον παρελθόν. Στη Ρώμη, δίδαξαν το λόγο του Θεού, αλλά τελικά είχαν μαρτυρικό θάνατο, καθώς συνελήφθησαν και αποκεφαλίστηκαν.

Κατά το Μεσαίωνα πίστευαν ότι τα πουλιά ζευγαρώνουν την ημέρα του αγίου Βαλεντίνου, στις 14 Φεβρουαρίου. Έτσι, λοιπόν, τα αγόρια και τα κορίτσια μπορούσαν να κάνουν το ίδιο.

Αργότερα, κατά τις αρχές του 1900 οι ορεσίβιοι Αμερικανοί πίστευαν το ίδιο και για τα κουνέλια και έτσι κατέληξαν ότι αυτή η ημερομηνία δεν ήταν τυχαία συνδεδεμένη με τον Λατίνο Άγιο και τον έρωτα.

Εξάλλου, για τους Αμερικανούς, η 14η Φεβρουαρίου είναι και η μέρα της Μαρμότας, εκτός του Αγίου Βαλεντίνου.

Η 15η Φεβρουαρίου είχε καθιερωθεί από τους Ρωμαίους ως η μέρα της Lupercali, οπότε οι νέοι μπορούσαν να επιλέξουν ποιον θα παντρευτούν. Αυτό όμως το «ζευγάρωμα» θεωρήθηκε «κάπως παράνομο και μη χριστιανικό», έτσι αποφασίστηκε να αλλάξει αυτή η μέρα και να ταυτιστεί με την 14η Φεβρουαρίου που ήταν η μέρα του αγίου Βαλεντίνου, η μέρα δηλαδή του αγίου που προστάτευε τα αισθήματα αγάπης προς τις γυναίκες.

Έγινε, λοιπόν, τότε παράδοση, οι άντρες να δίνουν ένα μικρό σημείωμα στη γυναίκα που ήθελαν για να της εκφράσουν το θαυμασμό τους, κάνοντας αναφορά στον άγιο Βαλεντίνο.

Τα δώρα που έμειναν στην Ιστορία

Αν αναρωτιέστε ποιο είναι το πιο σημαντικό δώρο έρωτα στον κόσμο, αυτό είναι το Taj Mahal στην Ινδία. Χτίστηκε από τον αυτοκράτορα Σαχ Γιαχάν ως δώρο στη γυναίκα του, η οποία όμως πέθανε στη γέννα του παιδιού τους. Παραμένει ως σήμερα το έμβλημα του αιώνιου έρωτα και κάθε χρόνο στις 14 Φεβρουαρίου υπάρχει κοσμοσυρροή στο συγκεκριμένο σημείο.

Το πιο παλιό μικρό δώρο στάλθηκε το 1415 μ.Χ. από το δούκα της Ορλεάνης στη γαλλίδα σύζυγό του που ήταν φυλακή στο Λονδίνο. Ακόμα και σήμερα υπάρχει ως έκθεμα σε μεγάλη γκαλερί στην Αγγλία.

Η Βερόνα, όπου έζησαν κατά τον Σαίξπηρ, ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα, λαμβάνει περίπου 1.000 γράμματα από ερωτευμένους την ημέρα του αγίου Βαλεντίνου. Παραλήπτης όλων των ερωτικών επιστολών είναι η Ιουλιέτα και ο πύργος της στην ιταλική πόλη.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ευτυχισμένο 2022 -- Καλή Χρονιά

 

Οι Μνήμες Παράδοσης Ν. Ιωνίας σας εύχονται για τη νέα χρονιά υγεία, αγάπη, χαμόγελα και πολλούς χορούς.

Θα κλείσουμε με μια εικόνα από τη Θράκη : «Ομάδες παιδιών κρατώντας γυμνά κλαδιά αγριοκυδωνιάς, σουρβιάς, στολισμένα με κουρελάκια και καραμελάκια καλωσορίζουν το χρόνο στους δρόμους ευχόμενα :

Σούρβα σούρβα, γιρό κουρμί

γιρό κουρμί, γιρό σταυρί

σαν ασήμι, σαν κρανιά

κι του χρόν’ ούλ’ γιροί,ούλ’ γιροί καλόκαρδοι.

Σούρβα σούρβα για χαρά

γιά σταφίδις, γιά παρά

γιά καρύδις, γιά μπαντέμια

γιά ένα ξυλουκέρατου».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Χρόνια Πολλά & Καλά Χριστούγεννα

 

Oι Μνήμες Παράδοσης Ν Ιωνίας σας εύχονται υγεία, χαμόγελα, ζεστές καρδιές και γερά ποδάρια.

Καλά Χριστούγεννα και Καλές Γιορτές

💓💔💖💗💘💙💚💛💜

 Ο Νοέμβρης στην Ελληνική Παράδοση

Ο Νοέμβρης, όπως λέει το όνομά του (από το λατινικό novem=εννιά), σύμφωνα με τους Ρωμαίους ήταν ο ένατος μήνας αρχομένης της πρωτοχρονιάς από 1η Μαρτίου, ενώ σήμερα από την πρωτοχρονιά της πρώτης Ιανουαρίου είναι ο ενδέκατος μήνας. Στο στόμα του ελληνικού λαού ο Νοέμβρης έχει ίσως τα περισσότερα ονόματα από όλους.

Τα ονόματα που παίρνει από τους αγίους είναι τα εξής: Αϊ Γιώργης από τη γιορτή του αγίου Γεωργίου του επονομαζόμενου Σποριάρη ή Μεθυστή. Αϊ Ταξιάρχης, Αϊ Στράτηγος ή Αρχαγγελιάτης από την γιορτή των Ταξιαρχών, στις 8. Αϊ Φιλιππιάτης ή μόνο Φιλιππιάτης από τη γιορτή του αγίου Φιλίππου στις 14. Αγιαντρέας και Αντριάς από τη γιορτή του αγίου Αντρέα στις 30.

Η συνέχεια του άρθρου στη Σελίδα Λαογραφία ...

Οι Μνήμες χόρεψαν στον Πειραιά

 

Οι Μνήμες Παράδοσης στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

 Στιγμιότυπα απο τη συμμετοχή μιας χορευτικής ομάδας  με χορούς της Ρούμελης, στην εκδήλωση "Αφιέρωμα στην επέτειο των 200 χρόνων" που διοργανώθηκε από τον Όμιλο UNESCO Πειραιώς και Νήσων και International Action art στο πλαίσιο του εορτασμού των 200 χρόνων του 21. Θερμές ευχαριστίες στον Όμιλο UNESCO που μας τίμησε με την πρόσκληση για τη συμμετοχή μας.

Ευχαριστούμε τον χοροδιδάσκαλό μας Enrico Venga για την επιμονή του να συμμετέχουμε στην εκδήλωση και με το χαμόγελο  αισιοδοξίας  που τον διακρίνει, μας αναπτέρωσε το ηθικό. Ήταν πολύ σημαντικό  για όλους εμάς αυτό που ζήσαμε σήμερα,  μετά απο 18 μήνες απραξίας και υπομονής  επιτέλους ήρθε  η στιγμή να επιστρέψουμε στις δραστηριότητές μας.

Συγχαρητήρια σε όλους τους πολιτιστικούς φορείς που  συμμετείχαν σήμερα.

 Οκτώβριος: όνομα, συνήθειες, παραδόσεις, λαϊκή σοφία

Ο Οκτώβριος ή Οκτώβρης είναι ο δεύτερος μήνας του φθινοπώρου και δέκατος όλου του χρόνου στο Ιουλιανό και το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Είναι ένας από τους 7 μήνες που έχουν 31 μέρες (Ιανουάριος, Μάρτιος, Μάιος, Ιούλιος, Αύγουστος, Δεκέμβριος οι άλλοι).

Ο Οκτώβριος του νότιου ημισφαιρίου: Ο Οκτώβριος αντιστοιχεί στον Απρίλιο. Δηλαδή όταν στο βόρειο ημισφαίριο (όπου ανήκει και η Ελλάδα) είναι 1η Οκτωβρίου και φθινόπωρο, στο νότιο ημισφαίριο είναι σε αντιστοιχία 1η Απριλίου, δηλαδή άνοιξη. Και ασφαλώς όταν στο νότιο ημισφαίριο είναι Οκτώβριος, στην Ελλάδα είναι Απρίλιος. Μην λησμονήσετε να κάνετε το πείραμα με την υδρόγειο σφαίρα και τον φακό που φωτίζει διαφορετικές περιοχές της γης.

Από που πήρε το όνομά του: Η ονομασία του προέρχεται από το λατινικό October, -bris. Octo είναι το οκτώ και ottavo ο έβδομος. Αυτό το otto τροφοδότησε και όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες (otto στα ιταλικά, ocho στα ισπανικά, eight στα αγγλικά, acht στα γερμανικά κ.ο.κ). Οι Ρωμαίοι τον ονόμαζαν και Sementilius (semen = σπόρος), από την σπορά, βασική ασχολία της εποχής.

Η συνέχεια του άρθρου στη σελίδα Λαογραφία από το κεντρικό μενού.

Οι Μνήμες χόρεψαν με επιτυχία στο Βεάκειο θέατρο Πειραιά

Οι Μνήμες Παράδοσης στο Βεακειο Θέατρο Πειραιά.Χορευτικα στιγμιότυπα από τη συμμετοχή μας με μια χορευτική ομάδα στην εκδήλωση "Ημέρες Θάλασσας" του Δήμου Πειραιά στο πλαίσιο του εορτασμού των 200 χρόνων του 21.

Πολλά συγχαρητήρια στους συμμετέχοντες.